Pro-Ana
welkom

 

 

welkom op mijn site kijk rustig even rond!


Er waren eens twee zusjes, Ana Nervosa en Mia Nervosa.

Ze waren besten vriendinnen en op een dag besloten ze iets te doen.

Ze willden dun worden, niet alleen dun, perfect wouden ze worden!

En ze hadden er alles voor over.

Ze spraken af het allebij te proberen.

Allebij zouden ze elke dag op de weegschaal staan.

Hoe lager hun gewicht, hoe beter.

Hoe meer botten er te zien waren, hoe mooier.


Ze gingen veel sporten er regelmatig eten, zo ging het een tijdje.

Maar het duurden te lang!

Ana en Mia hadden geen geduld.

En Ana nog het minste.

Op een dag kwam Ana met een goed idee ''Ik eet niets meer''.

Maar ze besloot het niet tegen Mia te zeggen want dan zou ze het na doen.

Dus Ana at niets meer en ging veel sporten.

Eindelijk iets wat goed lukte dacht Ana.

En wanneer ze samen met Mia iets moest eten nam ze kleine beetjes en steeds minder.

Natuurlijk begon Mia het door te krijgen.

Ze zag dat Ana heel snel aan het afvallen was.

Mia werd jaloers en besloot toen ook om niks meer te eten.

Een tijdje ging dit goed en ook Mia viel veel af.

Maar soms kon ze de honger niet meer aan.

Dan greep ze naar al het lekkers en stopte zich zelf vol.

Ze schaamde zich, ze durfden het ook niet te doen waar Ana bij was.

Mia voelden zich wanhopig, elke keer werden haar eetbuien groter.

Maar ze wist niet wat ze moest doen.


Op een avond had ze een idee.

Na een grote vreetbui ging ze naar het toilet.

Ze twijfelde geen seconde en stak haar vinger in haar keel.

Daar ging al haar eten, al het vet!

Na het braken voelden ze zich beter en opgelucht, maar niemand mocht het weten.

Maar op een avond hoorden Ana haar.

Dat vond Ana wel een goed idee ''Niks eten, en wat ik eet gaat er uit'' dacht Ana.

 

Maar Mia kwam er achter dat Ana haar nadeed en ze kregen ruzie.

Mia stapten op Ana af en zei: ''Waarom doe je mij na? Ik stak eerst mijn vinger in mijn keel!''. 

''En jij deed mij eerst na met je uithongeren!'' schreeuwden Ana.

 

De ruzie had de hele avond geduurd.

Ana en Mia waren ook geen beste vriendinnen meer.

Ze wilden niet meer gezien worden als zusjes, ookal leken ze opelkaar.

Ana besloot daar wat aan tedoen: ze maakten een armbandje met rode kralen en droeg deze om haar linker arm.

Tegen Mia zei ze: ''Jij maakt er 1 met blauwe kralen en deze draag je om je rechter arm''.

Daar waren ze het over eens.

Ana ging niet eten en wat ze at ging er uit.

En Mia had eetbuien en dat ging er meteen weer uit.

Zo leken ze niet opelkaar maar waren ze toch zusjes.

De ruzie was over en ze konden weer met elkaar overweg.

 

Na vele jaren waren de zusjes overleden, Ana en Mia.

Allebij een polsbandje met kralen.

Niemand wist de oorzaak want ze waren nog erg jong.

Wel hadden ze door gekregen hoe de twee aan het afvallen waren.

De mensen dachten dat ze ziek waren en besloten het een naam te geven:

Anorexia Nervosa & Boulimia Nervosa.

Het oneindige afvallen noemde ze het ook wel.

Ondertussen had de buitenwereld wel gezien wat de zusjes deden, ook hun leeftijdsgenoten. Sommigen deden hun zelfs na.

En belsoten om ook armbandjes te dragen, en hun eten uit te braken.

Veel mensen waren jammergenoeg tegen Ana en Mia.

Ze vonden het ongezond.

Deze mensen waren Anti-Ana en Anti-Mia.

Maar de mensen die er niet tegen waren besloten net zo hard door te gaan.

Samen richten deze mensen het Pro-Ana en Pro-Mia geloof op.

 

Zo bleven Ana en Mia toch een soort van ''leven''.

Ze leefden voort in Pro Ana's en Pro Mia's.

Ze werden daardoor sterker en sterker en zo kregen ze veel mensen in hun macht.

Soms leek het wel alsof ze nog leefden!

En ookal leven ze niet, wij geloven er in dat ze streven naar perfectie!

En zo ook naar de perfectie in mij.

 

 

 

 

 

 

:) | via Tumblr